Niet altijd helemaal, en dat kan soms pijnlijk zijn. Het kan voelen alsof anderen niet precies snappen wat jij meemaakt of hoe jij je voelt. Dat is lastig, want je zou misschien willen dat iemand het zonder uitleg meteen begrijpt.
Maar dat betekent niet dat niemand jou kan begrijpen of steunen. Er zijn vaak wél mensen die echt naar je willen luisteren en je willen helpen, zoals vrienden, klasgenoten, een leerkracht of iemand thuis. Soms snappen ze het niet meteen, maar ze kunnen wel leren hoe het voor jou is.
Sommige kinderen vinden het fijn om stap voor stap uit te leggen wat er in hen omgaat. Je kunt bijvoorbeeld zeggen wat je lastig vindt, wat je helpt, of wat je liever niet hebt. Dat hoeft niet perfect of in één keer. Kleine stukjes delen is al genoeg.
Het kan ook helpen om te zeggen wat jij nodig hebt, bijvoorbeeld: “Ik wil er even over praten,” of juist: “Ik wil even niet praten, maar wel dat je bij me bent.”
Verder kijken, luisteren & lezen
Fenna (9) heeft een hersentumor | Taarten van Babel
Bekijk shortFenna maakt in Taarten van Babel een taart voor haar verpleegkundige Denise, omdat zij het al zevenenhalf jaar leuker maakt om naar het ziekenhuis te gaan. Toen Fenna twee was, werd er een hersentumor (kanker) ontdekt en sindsdien moet zij de ene na de andere chemokuur ondergaan.
Wil je de hele aflevering zien? Kijk op Zapp!
Zarah (11) dacht dat ze doodging | Taarten van Babel
Bekijk shortZarah vertelt in Taarten van Babel dat ze ondanks haar jonge leeftijd al ontzettend veel heeft meegemaakt. Ze kreeg kanker, werd daardoor blind en verloor haar vader tijdens haar chemobehandeling.
Toch blijft ze positief. Een ware inspiratie. Waar haalt Zarah haar kracht vandaan?
Wil je de hele aflevering zien? Kijk op Zapp!
Reza heeft jeugdreuma | Het Klokhuis
Bekijk filmReza heeft jeugdreuma | Het Klokhuis
Reza heeft jeugdreuma, een ziekte waarbij je gewrichten ontstoken raken. In Het Klokhuis vertelt ze hoe het is om hiermee te leven en waarom iedereen er op een andere manier last van heeft. Klachten kunnen bij alle kinderen per dag verschillen.
Waarom kijken mensen soms anders naar mij?
Bekijk antwoord Waarom kijken mensen soms anders naar mij?
Mensen kijken soms omdat ze iets niet kennen, omdat iets opvalt of omdat ze nieuwsgierig zijn. Dat kan heel vervelend of ongemakkelijk voor je voelen, vooral als je niet weet waarom ze kijken.
Maar belangrijk om te onthouden is: dat kijken zegt meestal meer over hen dan over jou. Mensen reageren vaak automatisch op iets wat ze anders, bijzonder of nieuw vinden, zonder daar echt bij stil te staan.
Het betekent niet dat er iets mis is met jou. Jij bent goed zoals je bent. Iedereen is anders, en dat is normaal.
Soms kijken mensen ook even en denken er daarna niet meer aan. Terwijl het bij jou veel sterker voelt.
Als het je onzeker maakt, kan het helpen om rustig door te gaan met wat je aan het doen bent. Je kunt ook iemand zoeken bij wie je je veilig voelt, zoals een vriend, juf of meester, en erover praten. Alleen al het delen kan ervoor zorgen dat het minder zwaar voelt.
Wat als ik niet mee kan doen met gym of niet met vriendjes kan spelen?
Bekijk antwoord Wat als ik niet mee kan doen met gym of niet met vriendjes kan spelen?
Dat kan heel verdrietig of frustrerend voelen. Het is niet gek als je dan baalt of je buitengesloten voelt. Toch betekent het niet dat je er niet bij hoort. Samen met volwassenen kun je kijken naar wat wél kan, zodat je toch mee kunt doen op een manier die bij jou past. Jij bent belangrijk, ook als je soms andere dingen nodig hebt.
Wat kan ik doen als ik me alleen of eenzaam voel?
Bekijk antwoord Wat kan ik doen als ik me alleen of eenzaam voel?
Je alleen of eenzaam voelen kan heel zwaar zijn. Veel kinderen die ziek zijn of een beperking hebben, herkennen dat gevoel. Probeer iemand te vinden bij wie je jezelf kunt zijn en vertel hoe je je voelt. Dat lucht vaak op. Als je praten moeilijk vindt, kun je ook iets anders met die persoon doen waardoor je je minder eenzaam voelt.
Het is heel belangrijk dat je niet alleen blijft zitten met je eenzame gevoelens en dat je het tegen iemand vertelt. Dat helpt al een beetje. Soms helpt het ook om contact te hebben met andere kinderen die zich ook eenzaam voelen door hun ziekte of beperking. Soms kun je via het ziekenhuis, je dokter of iemand die je helpt in contact komen met andere kinderen die hetzelfde meemaken. Onthoud: je bent niet de enige en je hoeft het niet alleen te doen.