Mag ik verdrietig zijn omdat ik thuis mis?

Ja, natuurlijk. Het is heel normaal om verdrietig te zijn als je je thuis mist.

Misschien mis je je eigen kamer, je spullen, je huisdier, je broer of zus, je ouder of de mensen die belangrijk voor je zijn. Misschien mis je ook hoe het vroeger was.

Misschien mis je je thuis, ook al was het daar niet altijd makkelijk. Ook die gevoelens mogen er zijn.

Soms noemen we dat heimwee. Heimwee betekent dat je verlangt naar een plek of mensen die belangrijk voor je zijn. Dat kan een verdrietig, boos of leeg gevoel geven.

Praat erover met iemand die je vertrouwt. Bijvoorbeeld een begeleider, pleegouder, juf, meester of iemand anders bij wie jij je fijn voelt.

Soms helpt het ook om iets te doen waar je rustig of blij van wordt, zoals tekenen, sporten, muziek luisteren of met iemand spelen.

Er is geen goede of foute manier om je te voelen. Het is oké als je thuis mist, ook als je nu op een andere plek woont. Je gevoelens zijn belangrijk en verdienen aandacht.