Missen hoort bij rouw en kan soms heel sterk voelen. Dat kan verdrietig, zwaar of soms zelfs een beetje verwarrend zijn. Het is belangrijk om te weten dat dit normaal is: als je iemand hebt liefgehad, dan mis je die persoon ook.
Het kan helpen om over die persoon te praten. Bijvoorbeeld door herinneringen te delen, foto’s te kijken of verhalen te vertellen. Sommige kinderen vinden het ook fijn om iets te doen dat bij die persoon past. Zoals muziek luisteren die die persoon mooi vond, een tekening maken, een kaarsje aansteken of iets bewaren dat aan die persoon doet denken.
Op die manier blijft die persoon een beetje dichtbij, ook al is hij of zij er niet meer. Het gaat niet om “vergeten” of “loslaten”, maar om een nieuwe manier vinden om met het gemis om te gaan.
Iemand is er niet meer in het echt, maar hij of zij blijft wel belangrijk in je leven. En dat mag ook.
Jip is bijna 16. Toen ze 13 was ging haar moeder dood. Kort voor het overlijden voelde ze dat ze naar huis moest.
Jip waste zelf het lichaam van haar moeder. En voor de uitvaart schreef ze een grappig gedicht dat ze voorlas.
Hoe ga je om met verdriet, en met verwachtingen van anderen als je dat verdriet niet zo vaak voelt? Een gesprek over koesteren, doorleven en waarom knuffelen soms het meest wordt gemist.
Suus danst door Hoe is het om op tienjarige leeftijd je moeder te moeten missen?
Praten over de dood is niet altijd makkelijk. Met TroostOnline willen we kinderen een plek geven voor hun vragen en ervaringsverhalen. Daarom maakten we Suus danst door, een documentaire waarin Suus zelf vertelt en laat zien hoe ze omgaat met rouw. Herkenbaar, eerlijk en soms best spannend.
Dit is de trailer, kijk de hele documentaire: LINK
Film
Wat betekent het voor een meisje als je moeder er niet meer is?
In deze jeugddocumentaire vertelt Suus hoe zij hiermee omgaat. Ze denkt vaak aan haar moeder maar zoekt ook afleiding.
Suus geeft een inkijkje in haar wereld; herkenbaar, eerlijk en soms best spannend om te vertellen.
Een indrukwekkend portret van een veerkrachtig meisje, dat troost en kracht vindt in spel en dans.
Max is 14 en verloor zijn vader een dag na zijn eigen verjaardag, aan suïcide. Hij hoorde het midden in een aardrijkskundetoets en dacht eerst dat het een grapje was. Hoe kom je die verwarrende eerste tijd door, als je je vader zo plotseling moet missen? Een gesprek over woorden, verwarring en waarom praten de pijn verlicht.
Deze aflevering gaat over suïcide. Raakt dat iets bij jou?
Bedenk dan even of en wanneer je wilt luisteren.
Praat erover met mensen om je heen, zoals Max dat doet.
Worstel je zelf met zulke gedachten, of maak je je zorgen om iemand? Dan kun je altijd bellen met 113 Zelfmoordpreventie.
Anna is 11 en verloor haar vader toen ze 5 was. Ze maakte een ontbijtje voor hem terwijl hij al in de kist lag, zong een lied voor hem op de radio en vertelt hoe het is om als kind te leven met de angst ook haar moeder te verliezen. Ze legt uit wat helpt en wat niet. Een gesprek over verdriet, herinnering, en waarom luisteren het verschil maakt.
Lora vertelt in Taarten van Babel dat ze haar vader is verloren aan longkanker. Ze voelde zich hierdoor anders en alleen. Paardentherapeut Yvonne hielp haar het verdriet en de boosheid een plek te geven.
Wil je de hele aflevering zien? Kijk op Zapp!