Misschien ben je ziek of heb je een beperking. Dat kan zorgen geven of ervoor zorgen dat dingen thuis anders gaan dan bij andere kinderen. Soms is dat moeilijk, voel je je misschien onbegrepen of voel je je boos. Weet, je bent niet alleen en jouw gevoelens zijn helemaal normaal.
Reza heeft jeugdreuma, een ziekte waarbij je gewrichten ontstoken raken. In Het Klokhuis vertelt ze hoe het is om hiermee te leven en waarom iedereen er op een andere manier last van heeft. Klachten kunnen bij alle kinderen per dag verschillen.
Denischa en haar twee zusjes hebben sikkelcelziekte. Eva ontdekt in Het Klokhuis wat deze ziekte doet in je lichaam, welke gevolgen je ervan kunt hebben en of je ervan kunt genezen.
Bij diabetes type 1 maakt je lichaam geen insuline meer aan. Zonder insuline kun je niet leven, dus mensen met diabetes moeten er zelf voor zorgen dat ze altijd genoeg insuline hebben.
Maar hoe doe je dat eigenlijk? En kun je dan nog gewoon sporten, spelen en kampioen worden?
Tirsa zoekt het uit in Het Klokhuis! Ze praat met topsporters Noortje de Brouwer en Joanne van Lieshout, die allebei diabetes type 1 hebben.
Je lichaam werkt als een fabriek vol kleine machientjes. Als één daarvan niet goed werkt, ontstaat een metabole ziekte. Janouk ontmoet in Het Klokhuis kinderen met verschillende metabole ziektes en ontdekt wat dit betekent in hun dagelijks leven.
Niet alle kinderen kunnen altijd gewoon naar school, sporten of afspreken met vrienden. Omdat ze bijvoorbeeld ziek zijn. In deze aflevering van Het Klokhuis ontmoet Dolores Khalid en Samantha. Khalid heeft botkanker in zijn onderbeen en vertelt hoe het is om geopereerd te worden en behandelingen in het ziekenhuis te krijgen. Samantha is inmiddels beter, maar leeft nu met een prothese. Zij vertelt over wat ze heeft meegemaakt en hoe haar leven er nu uitziet.
Mohamed (10) heeft ernstige hooikoorts en wordt daarvoor behandeld in het ziekenhuis. In deze aflevering van Het Klokhuis ontdek je wat hooikoorts precies is, waarom sommige kinderen er zoveel last van hebben en wat je kunt doen tegen de klachten zoals niezen, jeukende ogen en een snotneus.
Onderzoekers proberen meer te leren over kinderkanker. In deze aflevering van Het Klokhuis loopt Janouk mee met arts-onderzoeker Floor en ziet hoe een bijzondere 3D-foto kan helpen bij haar onderzoek naar erfelijkheid. Ook ontmoet ze Roemer, die leukemie heeft gehad en vertelt hoe het nu met haar gaat.
Fenna maakt in Taarten van Babel een taart voor haar verpleegkundige Denise, omdat zij het al zevenenhalf jaar leuker maakt om naar het ziekenhuis te gaan. Toen Fenna twee was, werd er een hersentumor (kanker) ontdekt en sindsdien moet zij de ene na de andere chemokuur ondergaan.
Wil je de hele aflevering zien? Kijk op Zapp!
Zarah vertelt in Taarten van Babel dat ze ondanks haar jonge leeftijd al ontzettend veel heeft meegemaakt. Ze kreeg kanker, werd daardoor blind en verloor haar vader tijdens haar chemobehandeling.
Toch blijft ze positief. Een ware inspiratie. Waar haalt Zarah haar kracht vandaan?
Wil je de hele aflevering zien? Kijk op Zapp!
Ben jij ziek of leef je met een ziekte? Dan ben je niet de enige. Jouw verhaal kan andere kinderen laten zien dat ze er niet alleen voor staan.
We doen een interview waarin jij vertelt wat jij hebt meegemaakt. Daarna kan jouw verhaal, met of zonder foto, op ons platform worden geplaatst.
Misschien geef jij iemand anders net dat beetje moed, herkenning of troost dat hij of zij nodig heeft.
Mensen kijken soms omdat ze iets niet kennen, omdat iets opvalt of omdat ze nieuwsgierig zijn. Dat kan heel vervelend of ongemakkelijk voor je voelen, vooral als je niet weet waarom ze kijken.
Maar belangrijk om te onthouden is: dat kijken zegt meestal meer over hen dan over jou. Mensen reageren vaak automatisch op iets wat ze anders, bijzonder of nieuw vinden, zonder daar echt bij stil te staan.
Het betekent niet dat er iets mis is met jou. Jij bent goed zoals je bent. Iedereen is anders, en dat is normaal.
Soms kijken mensen ook even en denken er daarna niet meer aan. Terwijl het bij jou veel sterker voelt.
Als het je onzeker maakt, kan het helpen om rustig door te gaan met wat je aan het doen bent. Je kunt ook iemand zoeken bij wie je je veilig voelt, zoals een vriend, juf of meester, en erover praten. Alleen al het delen kan ervoor zorgen dat het minder zwaar voelt.
Dat kan heel verdrietig of frustrerend voelen. Het is niet gek als je dan baalt of je buitengesloten voelt. Toch betekent het niet dat je er niet bij hoort. Samen met volwassenen kun je kijken naar wat wél kan, zodat je toch mee kunt doen op een manier die bij jou past. Jij bent belangrijk, ook als je soms andere dingen nodig hebt.
Je alleen of eenzaam voelen kan heel zwaar zijn. Veel kinderen die ziek zijn of een beperking hebben, herkennen dat gevoel. Probeer iemand te vinden bij wie je jezelf kunt zijn en vertel hoe je je voelt. Dat lucht vaak op. Als je praten moeilijk vindt, kun je ook iets anders met die persoon doen waardoor je je minder eenzaam voelt.
Het is heel belangrijk dat je niet alleen blijft zitten met je eenzame gevoelens en dat je het tegen iemand vertelt. Dat helpt al een beetje. Soms helpt het ook om contact te hebben met andere kinderen die zich ook eenzaam voelen door hun ziekte of beperking. Soms kun je via het ziekenhuis, je dokter of iemand die je helpt in contact komen met andere kinderen die hetzelfde meemaken. Onthoud: je bent niet de enige en je hoeft het niet alleen te doen.
Jij bent nog steeds een kind met dromen, gevoelens, talenten en dingen waar je blij van wordt. Misschien zijn sommige dingen in jouw leven anders, maar anders betekent niet minder.
Iedereen heeft dingen die moeilijk zijn. Jij hoort er net zo goed bij als ieder ander.
Sommige kinderen merken dat ze door een ziekte of beperking beter leren wat ze echt leuk of belangrijk vinden in het leven. Misschien geldt dat ook voor jou.
Niet altijd helemaal, en dat kan soms pijnlijk zijn. Het kan voelen alsof anderen niet precies snappen wat jij meemaakt of hoe jij je voelt. Dat is lastig, want je zou misschien willen dat iemand het zonder uitleg meteen begrijpt.
Maar dat betekent niet dat niemand jou kan begrijpen of steunen. Er zijn vaak wél mensen die echt naar je willen luisteren en je willen helpen, zoals vrienden, klasgenoten, een leerkracht of iemand thuis. Soms snappen ze het niet meteen, maar ze kunnen wel leren hoe het voor jou is.
Sommige kinderen vinden het fijn om stap voor stap uit te leggen wat er in hen omgaat. Je kunt bijvoorbeeld zeggen wat je lastig vindt, wat je helpt, of wat je liever niet hebt. Dat hoeft niet perfect of in één keer. Kleine stukjes delen is al genoeg.
Het kan ook helpen om te zeggen wat jij nodig hebt, bijvoorbeeld: “Ik wil er even over praten,” of juist: “Ik wil even niet praten, maar wel dat je bij me bent.”
Dat mag op jouw eigen manier en in jouw eigen tempo. Je hoeft niet alles uit te leggen als je dat niet wilt. Soms helpt het om het simpel te houden, bijvoorbeeld: “Mijn lichaam werkt een beetje anders” of “Ik word sneller moe.” Je kunt ook hulp vragen aan iemand die je vertrouwt om de goede woorden te vinden of samen oefenen hoe je het aan andere kinderen zou kunnen vertellen. Zo merk je hoe het voelt om het te delen en welke woorden bij jou passen. Het helpt als je een paar standaardzinnetjes in je hoofd hebt. Als iemand dan ineens vraagt wat je hebt of waarom jij ergens niet aan mee kunt doen of eerder naar huis gaat van school, kun je snel reageren. En onthoud: jij bent veel meer dan alleen je ziekte of beperking.
Ja, het is heel normaal om je soms boos, verdrietig of oneerlijk behandeld te voelen als je ziek bent of een beperking hebt. Veel kinderen voelen dat zo, omdat dingen soms moeilijker zijn, pijn doen of omdat ze niet altijd mee kunnen doen met anderen. Je gevoelens mogen er zijn, ook de moeilijke. Iedereen heeft zijn eigen manier om met gevoelens om te gaan. Dat kan praten zijn, maar ook tekenen, schrijven, spelen, muziek luisteren of samen sporten.
Je hoeft niet altijd over je ziekte te vertellen als je dat niet wilt, het is jouw keuze. Soms kan het fijn zijn om het aan iemand te vertellen die je vertrouwt, omdat die persoon je dan beter kan begrijpen en helpen als dat nodig is.
Je ziekte is maar één deel van wie je bent. Je bent ook iemand met hobby’s, talenten en dingen die je leuk vindt. Het is normaal als je soms niet anders wilt zijn dan andere kinderen. Veel kinderen voelen dat zo. Je kunt zelf kiezen hoeveel je vertelt. Je mag bijvoorbeeld zeggen: ‘’Ik heb een ziekte waardoor sommige dingen voor mij anders zijn’’, zonder meteen alles uit te leggen. Dat is helemaal oké.
Dan vind je hier misschien wel begrijpelijke en betrouwbare informatie over ziekte en gezondheid. Het is gemaakt door kinderartsen samen met kinderen en ouders. Je mag hier ook zelf een onderwerp aanvragen.
Kind bij de dokter
Dan is de Cyberpoli misschien wel iets voor jou. Dit is een internetkliniek en ontmoetingsplaats voor kinderen en jongeren met een chronische aandoening.
Op zo’n poli kun je terecht voor één of meerdere aandoeningen. Staat jouw aandoening erbij, dan kun je hier betrouwbare medische informatie vinden met duidelijke uitleg en animaties, en filmpjes en interviews met patiënten, ouders en deskundigen. Ook kun je op iedere poli vragen stellen aan één van de deskundigen.
Cyberpoli